błędnik


błędnik
błędnik {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż IIa, D. -a {{/stl_8}}{{stl_7}}'wewnętrzna część ucha, w której znajdują się receptory zmysłu słuchu i równowagi' {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • błędnik — m III, D. a, N. błędnikkiem; lm M. i anat. «część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi; ucho wewnętrzne» …   Słownik języka polskiego

  • labirynt — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. labiryntncie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 8}}archit. {{/stl 8}}{{stl 7}} w starożytności: budowla o zawiłej sieci krzyżujących się lub ślepych korytarzy i sal,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • błędnikowy — przym. od błędnik …   Słownik języka polskiego

  • endolimfa — ż IV, CMs. endolimfafie, blm biol. «płyn wypełniający błędnik błoniasty ucha wewnętrznego» …   Słownik języka polskiego